از یکم فروردین ۱۴۰۱، شعرهایی را بهمناسبت نوروز و آغاز سال نو سرودهام که در اینجا، آنها را تقدیم شما میکنم. اگر عمری و توفیقی باشد، در سالهای بعد نیز شعرهایی از این جنس را در ادامهٔ همین مطلب ارسال خواهم کرد؛ شعرهایی که حالوهوایشان، نیایشی است به درگاه خدای بهار، خدای بهارآفرین، خدای یگانه که جز او خدایی نیست!
گشایش
از ابنعباس روایت کردهاند که گفت: «حضرت رسول (ص) برای روزهٔ هر روز ماه مبارک رمضان فضیلت بسیار بیان فرمود و برای هر روز دعای مخصوصی با فضیلت و ثواب بسیار برای آن ذکر کرد.» آنچه در ادامه میآید، ترجمانی است شاعرانه از دعاهای روزانهٔ این ماه مبارک و زیبا؛ ماهی که هر روزش با سحر آغاز میشود. امید که بر جانتان بنشیند.
دعای ماه رجب دعای واقعاً شگرف و شگفتی است. از امام صادق (ع) نقل شده که فرمودهاند این دعا را در سراسرِ ماه رجب، بعد از نمازها بخوانید. و مضمون این دعا، سراسرْ طلب خیر و برکت از خداوند است. در این نوشته قصد داریم با مفاهیم و معانیِ عمیق و بلند این دعا بیشتر آشنا شویم تا انشاءالله توفیق خواندن آن که حاصل شد، با درکی بهتر به درگاه الهی برویم و با کلمات نورانی این دعا، او را بخوانیم.
ای که گره دشواریها به او گشوده گردد، و ای که تیزی سختیها به او کُند شود، و ای که خروج از تنگنا و تیرگی به سوی گشایش و روشنی از او درخواست شود!
اگر بدانیم و به این باور رسیده باشیم که خداوند قادر مطلق است، همهچیز تحت فرمان او عمل میکند، لشگریان آسمان و زمین از آن اوست و او با علم و حکمت خویش امور عالم را پیش میبرد، ترسهای موهومِ ذهنی از وجود ما رخت برمیبندد…